Reclining Nude with a Man Playing the Guitar

Picasso grids centraal in presentatie Marijn van Kreij

24|11|16 – 28|05|17
De Hermitage,  Amstel 51,  Amsterdam

De presentatie Reclining Nude with a Man Playing the Guitar van Marijn van Kreij in de Hermitage is opgebouwd rond een nieuwe serie Picasso grids, monumentale schilderingen op papier, waarvoor zorgvuldig gekozen details uit late schilderijen van Picasso het uitganspunt vormen.

Van Kreij kopieert de fragmenten nauwgezet, in rijen naast en onder elkaar, tot één repetitief patroon. Grafische beelden die niet direct herkenbaar zijn en vragen oproepen over de betekenis van het kopiëren zelf. Tegelijkertijd is de tentoonstelling een verkenning van het atelier als een plek voor een kunstenaar om zich af te zonderen en zich vandaaruit opnieuw tot de wereld te richten. Zo blijken de geschilderde details allemaal fragmenten uit Picasso’s atelier te zijn. Door in te zoomen op bijvoorbeeld een raampartij, brengt van Kreij binnen- en buitenwereld samen. Een diverse selectie aan krukjes, van Rietveld tot Ikea, in de loop der tijd verzameld door de kunstenaar, staat her en der verspreid door de ruimte en roept de sfeer van een ateliersituatie op.

Van Kreij wil de bezoeker actief bij de tentoonstelling betrekken en nodigt hem uit het nummer Go Folks, Go van Bonnie Prince Billy and the Cairo Gang af te spelen en daarmee opnieuw, met andere ogen, naar de werken te kijken. Wat begint als een poëtisch liefdesliedje, vol speelse omkeringen, eindigt met de aansporing: ‘go folks, go forth, trust your brain, trust your body’. In de afgelopen jaren is het een belangrijk mantra geworden voor Van Kreij, waarbij nagedacht kan worden over vooruitgang, zowel op een persoonlijk als op een breder maatschappelijk niveau. Een mogelijkheid die hij, juist doordat de grids iedere vorm van ontwikkeling lijken te ontkennen, ook bij de toeschouwer legt, want: ‘Wat stellen wij ons vandaag de dag eigenlijk nog voor bij vooruitgang?’

 

Marijn van Kreij in NRC 5 december 2016